Spróbujcie spojrzeć na miasto jak na ekosystem. Ma on swoje ramy przestrzenne, możemy określić gdzie się kończy. Podobnie jak w naturalnych ekosystemach, granica ta nie jest wyraźna, a raczej jedna przestrzeń przenika kolejną. Miasto ma swoją strukturę przestrzenną, zarówno poziomą jak i pionową. Strefy różnej zabudowy, przeplatane pasami zieleni, lub arteriami komunikacyjnymi z charakterystycznymi dla nich gatunkami zwierząt i roślin. W pionie, bo miasto tak jak las, nie jest płaskie, a każdy metr w górę ma swych mieszkańców. Przeczytajcie o tym, jak w tym ekosystemie miejskim odnajdują się ptaki?

Ogród w wykonaniu moich uczniów i uczennic nie od razu stał się skutecznym narzędziem edukacyjnym. Najpierw była porażka, i to edukacyjna. Bo dzieci się napracowały, a efekt był żaden… a było to wielkie przedsięwzięcie. Prostokąt pięć metrów na siedem, obsiany wszystkimi podstawowymi warzywami. I ogród ten, w ciągu roku został pochłonięty przez chwasty… Przetrwały pojedyncze marchewki i buraki, jednak nie na to liczyliśmy. Gdzie popełniłem błąd? – zachodziłem w głowę. Z artykułu dowiesz się jak zorganizować pracę z dziećmi w ogrodnie przyszkolnym.

W naszym najbliższym otoczeniu regularnie występuje kilkadziesiąt gatunków ptaków. Część z nich zaznacza swą obecność głośnym śpiewem. Inne, owszem odzywają się chętnie i często, jednak tego śpiewem nazwać nie możemy. Nie mniej mogą nam dostarczyć wielu emocji. Dla większości ludzi rozpoznawanie głosów ptaków jest umiejętnością nie do opanowania. Nic bardziej mylnego. Już kilka spacerów połączonych z intensywnym zwracaniem uwagi na ptasie głosy, próbami porównaniach z nagraniami MP3 dadzą efekty. Okaże się, że z kakofonii otaczających nas dźwięków jesteśmy w stanie wyłowić śpiew kopciuszka, dzwońca, skowronka lub zięby.