Miasto to nowe, lecz stabilne miejsce życia licznych gatunków roślin i zwierząt. Co więcej, postępująca urbanizacja sprawia, że coraz więcej „dzikich” gatunków mieszka obok nas. Ptaki nie są tu wyjątkiem. Stanowią forpocztę przyrody bytującej wśród nas. Dzięki swej mobilności i plastyczności właśnie one są najliczniejszą grupą zwierząt towarzyszącym nam na co dzień. Poznajcie nasz subiektywny zestaw ptasich gatunków. To ptaki, które spotykamy najczęściej lub te, których obserwacja może dostarczyć niesamowitych wrażeń. Nie znaczy to, że inni skrzydlaci mieszańcy miast i wsi są nieciekawi. Nic z tych rzeczy! Każdy ptak niesie ze sobą wspaniałą historię.

Jeśli mielibyśmy za zadanie wymienić miejsce zamieszkałe przez chrząszcze, to pewnie wybralibyśmy trawy lub inne niskie formacje roślinne. Wszak od pokoleń chrząszcz brzmi w trzcinie! Na liście potencjalnych chrząszczych domków, kwiaty plasują się na końcu listy. Jednak chrząszcze, choć ewolucyjnie starsze od kwiatów i zupełnie z nimi niekojarzone, są tu częstymi gośćmi. I choć nie wiążą się tak silnie z roślinami kwiatowymi jak pszczoły, trzmiele lub motyle, to na łąkach lub w kwietnych ogrodach możemy je łatwo obserwować. Warto poświęcić im więcej uwagi. Nie dość, że jest na co popatrzeć – chrząszcze to prawdziwe owadzie klejnoty – to jeszcze wiąże się z nimi pasjonująca historia, naturalna oczywiście!

Spróbujcie spojrzeć na miasto jak na ekosystem. Ma on swoje ramy przestrzenne, możemy określić gdzie się kończy. Podobnie jak w naturalnych ekosystemach, granica ta nie jest wyraźna, a raczej jedna przestrzeń przenika kolejną. Miasto ma swoją strukturę przestrzenną, zarówno poziomą jak i pionową. Strefy różnej zabudowy, przeplatane pasami zieleni, lub arteriami komunikacyjnymi z charakterystycznymi dla nich gatunkami zwierząt i roślin. W pionie, bo miasto tak jak las, nie jest płaskie, a każdy metr w górę ma swych mieszkańców. Przeczytajcie o tym, jak w tym ekosystemie miejskim odnajdują się ptaki?

Ogród w wykonaniu moich uczniów i uczennic nie od razu stał się skutecznym narzędziem edukacyjnym. Najpierw była porażka, i to edukacyjna. Bo dzieci się napracowały, a efekt był żaden… a było to wielkie przedsięwzięcie. Prostokąt pięć metrów na siedem, obsiany wszystkimi podstawowymi warzywami. I ogród ten, w ciągu roku został pochłonięty przez chwasty… Przetrwały pojedyncze marchewki i buraki, jednak nie na to liczyliśmy. Gdzie popełniłem błąd? – zachodziłem w głowę. Z artykułu dowiesz się jak zorganizować pracę z dziećmi w ogrodnie przyszkolnym.