Po co ta współpraca – co myśli o tym moja rada

Informacje o materiale

Autor/-ka: Sylwia Żmijewska-Kwiręg

Data dodania: 11.10.2021

Grupa docelowa: Nauczyciele przedmiotowi, Dyrektorzy

Artykuł

Pocięte na paski wypowiedzi nauczycieli wrzucamy do kapelusza. Członkowie RP losują poszczególne wypowiedzi (na temat współpracy – dość kontrowersyjne) odczytują je na głos i odnoszą się do zapisanych tam treści (Co  o tym myślę? Jak jest w naszej szkole? Zgadzam się z tym stwierdzeniem/Nie zgadzam się z tym stwierdzeniem).

Jeśli grupa nie jest ze sobą jeszcze zgrana, można prosić o refleksje w parach, jeśli jest  już zintegrowana – na forum.

Przecież jako ludzie dorośli nie musimy się między sobą umawiać na to, żeby dobrze współpracować albo dobrze się komunikować.

Przecież jako ludzie inteligentni dobrze zdajemy sobie sprawę , że trzeba współpracować , trzeba być asertywnym i ogólnie trzeba sobie ufać i takie tam. Chyba nikt temu nie zaprzeczy?

Jako nauczyciele zajmujemy  się  kontraktami , zawieramy je z dzieciakami.  W rzeczywistości nic z tego nie wychodzi , więc tym bardziej dla nas to strata czasu. 

Tutaj przychodzę  tylko do pracy , ale w pełni realizuję się w innej szkole. Tam jest zupełnie inna atmosfera. Tam mogę się wykazać i nikt nie mówi mi , że wybiegam przed szereg. Nie to, co tu.  Szkoda, bo nauczyciel tu są naprawdę fajni.

Chyba wszyscy się ze maną zgodzą , ze w naszej szkole pracują sami wspaniali nauczyciele i my nie potrzebujemy rozmowy o tym jak jest miedzy nami i czy wszystko jest ok. 

Uważam, że naszej zespole zazwyczaj nie mieszamy się do tego , jak uczą inni i nie rozmawiamy o swoich problemach z dyscypliną w klasie.  Ja obawiam się , że przyznanie się do problemów w naszym zespole będzie równoznaczne z przyznaniem się do niekompetencji.

Albo ma się zdolności aby być skutecznym nauczycielem , albo nie.  Nie ma co liczyć na to, że ktoś ci pomoże zmienić swoje uzdolnienia.

Wspieranie innych nauczycieli i pomaganie im pochłania dużo czasu i wymaga sporo pracy.  Żeby to usprawnić  w naszej szkole podzieliśmy się na pary , w których raz w semestrze oglądamy swoje lekcje i wspólnie omawiamy co zostało zaobserwowane. Najczęściej umawiamy się wcześniej na co zwrócimy uwagę np. na sposób w  jaki nauczyciel dzieli uczniów na  grupy i ich reakcję na współpracę  w losowo dobranych zespołach .

Ostatnio poprosiłam moją wspierającą partnerkę o obserwację jak zaczynam lekcję i jak uczniowie włączają się w tok lekcyjny. Okazało się , że  tracę zbyt dużo czasu na róże sprawy z pojedynczym uczniami , a reszta się przysłuchuje. Wniosek mam taki, że zacznę pracować z zadaniem na dobry początek.

W mojej szkole umówiliśmy się na system, że nauczyciel potrzebujący pomocy wsparcia może wybrać – oczywiście bez rozgłosu – jednego spośród kilu nauczycieli , oferujących swoją pomoc w ramach wewnątrzszkolnego wspomagania, po czym wspólnie z tą osobą opracowuje plan działania związany z zaistniałym problemem.

Nasza rada sama określa się jako „zgrana „ Każdy stara się do minimum ograniczyć swoje obowiązki a ponadstandardowe  zadania wykonują zawsze ci sami ‘przodownicy”.  

Na radach nie ma chętnych do dyskusji – głos należy  do kilku „żelaznych” dyskutantów , którzy dochodzą zawsze  do tych samych wniosków.  Pomimo deklarowanego zgrania , nie udało nam się nigdy umówić na wspólny wyjazd czy chociażby integracyjne spotkanie.

My w naszym zespole umówiliśmy się , że jeżeli ktoś ma coś do kogoś , to idzie do niego bezpośrednio, a nie załatwia tego przez osoby trzecie. To znaczy, że jeżeli obrazisz się na Panią X i pójdziesz z tym do Pani Y , to Pani Y odeśle Cię z tym do Pani X.

Materiał powstał w programie “Szkoła ucząca się”. Wykorzystany został w publikacji “Szkoła na nowo. Uczymy się współpracy i we współpracy” Fundacji Szkoła z klasą w 2018 roku. Współautorką publikacji jest Sylwia Żmijewska-Kwiręg.

Cała publikacja dostępna jest na:

https://www.szkolazklasa.org.pl/materialy/szkola-nowo-uczymy-sie-wspolpracy-we-wspolpracy/ 

Podobne materiały

Film lub webinarium

Szkoła bez telefonów – tak czy nie?

Może zamiast winić technologię, warto spróbować zrozumieć młode pokolenie, które przecież nie zna świata bez internetu.
Zobacz
Film lub webinarium

Jak uczyć, by obniżać stres uczniów przed egzaminem?

Sprawdzaniu wiedzy towarzyszą emocje oraz stres. Z jakich metod korzystać na co dzień, by przekuwać je w
Zobacz
Artykuł

Nie masz czerwonego paska? Nie szkodzi

W ostatnim czasie zjawisko „czerwonego paska” budzi kontrowersje. Słychać coraz więcej głosów, że cena, jaką ponoszą uczniowie,
Zobacz
Film lub webinarium

Konflikt w radzie pedagogicznej. Co robić?

Konflikty to naturalny element pracy zespołowej i może być motorem rozwoju oraz korzystnych zmian.
Zobacz
Artykuł

Moja droga do uczenia bez ocen cyfrowych

Dobra praktyka nauczycielska do pracy bez ocen cyfrowych. Zawiera ankietę samooceny dla uczniów do pobrania.
Zobacz
Publikacja

Słowniczek oceniania kształtującego

Poznaj Słowniczek oceniania kształtującego.
Zobacz
Scenariusz lub ćwiczenie

Podsumowanie, ewaluacja, refleksja w grupie projektowej

Jak podsumować projekt młodzieżowy?
Zobacz
Scenariusz lub ćwiczenie

Wzmocnienie grupy projektowej

Zestaw ćwiczeń do wykorzystania na zajęciach mających na celu podsumowanie działań młodzieży w projekcie.
Zobacz
Scenariusz lub ćwiczenie

Ja w grupie – gdzie zmierzać po zakończonym...

Poznaj kilka ćwiczeń, które mogą być pomocne w analizie swojej roli w życiu grupy realizującej projekt młodzieżowy.
Zobacz
Scenariusz lub ćwiczenie

Projekt z lotu ptaka

Dwa ćwiczenia na podsumowanie szkolnego projektu młodzieżowego.
Zobacz
Scenariusz lub ćwiczenie

Karta pracy projekt młodzieżowy. Zielone ławki

Czy wasza szkoła funkcjonuje zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju Sprawdźcie to!
Zobacz
Scenariusz lub ćwiczenie

Karta pracy projekt młodzieżowy. Zielona inwentaryzacja

Gra terenowa jest formą zabawy, w której można potraktować region jako planszę do gry.
Zobacz
Biblioteka materiałów

Chcesz usystematyzować swoją wiedzę z tego obszaru?

Przejdź do sekcji TEMATY