Rozmowy o nauczaniu

Wymiana doświadczeń, obserwacji oraz wniosków dotyczących nauczanie i uczenia się może być niezwykle pomocna w pracy nauczycieli. Nie jest łatwe wprowadzenie zwyczaju rozmów o nauczaniu wśród grona nauczycieli jednej szkoły, a takie są najbardziej korzystne. 

Dlaczego rozmowy o nauczaniu?

W szkole brakuje rozmów o nauczaniu, przez co wielu nauczycieli pracuje samotnie, a część wręcz obawia się pokazania swojego warsztatu czy dyskutowania na jego temat. Praca nauczyciela wymaga ciągłego podejmowania wyzwań i zmian, a znacznie łatwiej podjąć je wspólnie. 

W Centrum Edukacji Obywatelskiej w programie “Szkoła ucząca się” podjęliśmy inicjatywę polegającą na zaproponowaniu grupie chętnych nauczycieli w szkole rozmowy na temat związany z nauczaniem. Opracowaliśmy 25 artykułów, które stanowić mają przyczynek do dyskusji. Do tych tematów opracowaliśmy scenariusze  spotkań dla nauczycieli (1 -1,5 godzinne). Zachęciliśmy nauczycieli do prowadzenia spotkań z zainteresowanymi tematem koleżankami i kolegami. Spotkania mogą mieć proponowany w scenariuszu przebieg lub być przeprowadzone według własnego pomysłu osoby prowadzącej. 

Mamy już doświadczenie z prowadzenia takich spotkań. W trudnym roku 2021 prowadziliśmy pilotażowy kurs internetowy dla osób, które chciały wypróbować ten rodzaj współpracy nauczycieli w  swojej szkole.  Dostosowaliśmy tematy i scenariusze do opcji zdalnej.  

Jesteśmy przekonani, że ten pomysł, choć bardzo ambitny może być satysfakcjonujący dla nauczycieli. W niektórych szkołach powstały kluby Rozmów o nauczaniu, których członkowie spotykają się regularnie i dyskutują nie tylko wokół tematów zaproponowanych przez nas. 

Co decyduje o sukcesie rozmów o nauczaniu?

Warunkiem niezbędnym dla powodzenia przedsięwzięcia jest poczucie bezpieczeństwa. Budowane jest ono poprzez dobrowolność i wybór. Dlatego warto, aby w rozmowach uczestniczyli ci nauczyciele, którzy chcą. Dobrze, gdy dyrektor wspiera inicjatywę Rozmów o nauczaniu, ale nie zobowiązuje nikogo do uczestnictwa w nich. Nauczyciele powinni czuć się komfortowo na takich spotkaniach i mieć możliwość wyrażania różnych opinii. 

Z naszego doświadczenia widać, że najlepiej, gdy spotkanie prowadzi cieszący się zaufaniem grona pedagogicznego nauczyciel lub nauczycielka. Nie jest warsztat, ani szkolenie, jest to rozmowa na interesujący wszystkich temat. Rozmowy o nauczaniu toczące się w szkole dają szansę na rozpoznanie unikalnego kontekstu danej szkoły i dostosowanie zmian do warunków szkoły.  Nauczyciele uczący tych samych uczniów mogą wymienić się doświadczeniami i dostosować nauczanie do potrzeb uczniów. We własnym gronie możliwa jest dyskusja i wzajemna pomoc.

Korzyści z rozmów o nauczaniu w szkole

Rozmowy o nauczaniu tworzą kulturę współpracy w szkole. Często owocują podjęciem zmiany w indywidualnej pracy nauczyciela i nauczycielki, a czasami wyzwanie jest podejmowane wspólnie i obejmują całą grupę nauczycieli.    

Rozmowy o nauczaniu nadają pracy nauczycielskiej sens, nauczyciele  czują, że wykonują ważna pracę i w dużej części jej jakość zależy od nich samych. 

To, że nauczyciele współpracują oraz wspólnie podejmują wyzwanie, jest wyjątkowe i godne docenienia. Dlatego warto celebrować takie działania w szkole.  

Możliwe tematy do rozmów o nauczaniu

Przedstawiamy jeden z tekstów do rozmowy o nauczaniu: Jak wpływać na motywację? i dwa proponowane scenariusze, jeden stacjonarny, a drugi zdalny.

Materiał i praktyka opracowane zostały w ramach programu “Szkoła ucząca się”

Autorka: Danuta Sterna

Inne aktualności

Aktualności

09/08/2023
Prezentacja do warsztatów dla nauczycieli ,,Budując mosty”
Projekt „Młodzi Przedsiębiorczy. Program rozwoju kompetencji społecznych i obywatelskich w szkołach branżowych’’ korzysta z dofinansowania o wartości 110 187,00 EUR otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach Funduszy EOG....
czytaj więcej»
29/09/2022
Wyniki konkursu dziennikarskiego „Budujemy społeczeństwo otwarte”
Znamy już zwycięzców V edycji konkursu na projekt materiału dziennikarskiego pt. "Budujemy społeczeństwo otwarte", zorganizowanego w ramach programu „I am European: Historie i fakty o migracjach na XXI wiek” finansowanego...
czytaj więcej»
18/10/2021
Wielkanoc z CEO
Wiosna i odbywająca się w jej trakcie Wielkanoc, Dzień wody, Dzień lasów i dzień Ziemi to wspaniały moment na refleksję na temat środowiska naturalnego i naszego wpływu na nie. W...
czytaj więcej»

Zobacz inne obszary naszych działań

Nauczycielski coaching grupowy

Coaching grupowy to metoda wzajemnej pomocy nauczycieli wywodząca się z koncepcji grupy Balinta. Polega ona na tym, że grupa pracowników szkoły, bez pomocy kogoś z zewnątrz, przestrzegając pewnych kroków, omawia wniesiony przez kogoś problem i sugeruje tej osobie  pewne rozwiązania, które mogą być pomocne dla rozwiązania tej sytuacji.

Wyobraźmy sobie na przykład wychowawczynię klasy, która ma problem z zachowaniem grupki uczennic ze swojej klasy, po kilku próbach interwencji czuje się bezradna i postanowiła użyć metody coachingu zbiorowego dla znalezienie jakiegoś efektywnego sposobu działania.  Zbiera sobie wtedy grupę przyjaciół ( nie mniej niż 5, nie więcej niż 9 osób), osób, które ceni i ma do nich zaufanie ( nie muszą wcale uczyć w jej klasie), prosi jedną z tych osób o prowadzenie (facylitację ) tego spotkania, i kiedy usiądą już w kręgu, zaczyna opowiadać o swoim problemie. Ma na to 5 minut, mówi najważniejsze rzeczy o sytuacji związanej z tą grupką dziewczyn, które przychodzą jej do głowy.  Pozostałe osoby uważnie słuchają tego, co mówi ich koleżanka, mogą sobie notować, ale na razie nic nie mówią.

Po upływie  5 minut ( mierzenie czasu to jedno z zadań facylitatora) następuje zmiana – osoba, która „wniosła problem” milczy, a rozmawiają ze sobą pozostałe osoby. Mówią o tym, co jest  dla nich najważniejsze w tym co usłyszały, na czym polega ich zdaniem problem, jak rozumieją tę sytuację, co jeszcze chcieliby wiedzieć o jej różnych aspektach. Ta rozmowa trwa kolejne 5 minut. Potem znowu następuje zmiana, milczą osoby zaproszone a mówi osoba, która wniosła swój problem. Odpowiada na zadane pytania, dopowiada rzeczy, których wcześniej nie mówiła, prostuje niejasności. Ważne, żeby nie tłumaczyła się ze swojego działania, tylko wyjaśniała.  Trwa to kolejne pięć minut.

Po nich następuje 5 minutowa faza, w której  zaproszeni uczestnicy generują sposoby rozwiązań. Ich zadaniem jest powiedzenie o tym, jakie rozwiązania przychodzą im do głowy albo w jaki sposób zachowali by się, gdyby byli wychowawcami tej klasy. Nie dyskutują nawzajem o swoich pomysłach, każde z nich mówi o tym, co by zrobiło i czasem wyjaśnia, czemu tak. Osoba, będąc gospodarzem tego spotkania milczy i uważnie słucha. Po 5 minutach następuje ostatnia faza coachingu grupowego – osoba wnosząca problem mówi o rozwiązaniach, które w tym momencie wydają jej się najbliższe. Nie musi wyjaśniać czemu ani tłumaczyć, dlaczego  nie wybrała innych rozwiązań. Po prostu mówi o swoich rozwiązaniach ( czasem mogą być tylko zainspirowane tym, co proponowali uczestnicy) i od jakich działań zacznie. Teraz następuje już koniec – osoba wnosząca problem dziękuje za pomoc, facylitator za udział w spotkaniu i przestrzeganie zasad. Zajmujemy się potem czym innym.

Ta formuła  trwa 25 minut, pozwala na w miarę zdyscyplinowane generowanie pomysłów i poprzez swoją strukturę jest efektywna. Dzięki jasnym zasadom, ograniczeniom czasowym i koncentracji na rozwiązaniu nie jest przegadana ani oceniająca.  Możemy używać jej przy rozwiązywaniu problemów wychowawczych,  zarówno grupowych jak i indywidualnych,  sytuacji związanych z relacjami z rodzicami , ale także  spraw dotyczących procesu nauczania. Często także te osoby, których sytuacja nie jest omawiana uczą się dużo, analizując głosy innych i słuchając proponowanych rozwiązań.

Ne jest także, żeby przed rozpoczęciem spotkania umówić się na kilka zasad: poufność, nieocenianie osób i ich pomysłów, nie przerywanie swoich wypowiedzi i trzymanie się rygoru czasowego. Różne odmiany tej metody są stosowane na całym świecie, w medycynie, oświacie, pomocy społecznej i psychoterapii.

Podsumowując strukturę spotkania:

Kroki w coachingu grupowym:

KROK 1. ok. 5 min – Osoba „wnosząca problem”, gospodarz spotkania opowiada o sytuacji problemowej, osoby pomagajace nic nie mówią.

KROK 2. 5 min – Osoby pomagające rozmawiają między sobą o tym, co usłyszeli. Parafrazują to, co usłyszeli od rozmówcy. Mogą zadawać sobie nawzajem pytania, aby wyjaśnić niejasności. Mogą także kłaść nacisk na to, co ich zdaniem jest najbardziej istotne w opowieści. Dyskutują o tym jakie usłyszeli uczucia i potrzeby w tym co mówił  gospodarz spotkania ( który milczy) milczy. Ważne – zachowujemy tutaj zasadę „akwarium”. Rozmawiają ze sobą tak, jakby gospodarza spotkania nie było z nimi – mówią o nim na przykład w 3. osobie. On jedynie słucha!

KROK 3. 5 min – Osoba wnosząca problem wyjaśnia niejasności, koryguje niewłaściwe zrozumienie  „problemu”  przez osoby pomagające i klaryfikuje swoje  potrzeb i uczucia. 

KROK 4. 5 min – Osoby pomagające  proponują różne rozwiązania problemu, dyskutują między sobą,   Gospodarz spotkania się tylko przysłuchuje. Osoby pomagające wykorzystują mocne strony  gospodarza, wzmacniając go.

KROK 5. 5 min – Osoba wnosząca problem omawia, co usłyszała, podejmuje decyzję wypróbowania jednego z rozwiązań i planuje swoje kolejne działania. Inni mogą na koniec, zadać pytania dotyczące  realizacji np.: Kiedy to zrobisz? Kto może Ci pomóc w realizacji tych działań? Komu powiesz o swoim sukcesie? itp.

W coachingu koleżeńskim warto pamiętać o:

Materiał opracowano w ramach programu “Szkoła ucząca się”.

Autor: Tomasz Kołodziejczyk

Inne aktualności

Aktualności

09/08/2023
Prezentacja do warsztatów dla nauczycieli ,,Budując mosty”
Projekt „Młodzi Przedsiębiorczy. Program rozwoju kompetencji społecznych i obywatelskich w szkołach branżowych’’ korzysta z dofinansowania o wartości 110 187,00 EUR otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach Funduszy EOG....
czytaj więcej»
29/09/2022
Wyniki konkursu dziennikarskiego „Budujemy społeczeństwo otwarte”
Znamy już zwycięzców V edycji konkursu na projekt materiału dziennikarskiego pt. "Budujemy społeczeństwo otwarte", zorganizowanego w ramach programu „I am European: Historie i fakty o migracjach na XXI wiek” finansowanego...
czytaj więcej»
18/10/2021
Wielkanoc z CEO
Wiosna i odbywająca się w jej trakcie Wielkanoc, Dzień wody, Dzień lasów i dzień Ziemi to wspaniały moment na refleksję na temat środowiska naturalnego i naszego wpływu na nie. W...
czytaj więcej»

Zobacz inne obszary naszych działań

Action Learning, czyli uczenie się przez działanie

Uczenie się w działaniu to wynik pewnej obserwacji autora tej koncepcji, profesora Reginalda Revansa, który zauważył, że podczas szkoleń grup menadżerskich ich uczestnicy zwykle są ospali, słuchając  bez entuzjazmu, ale też nie przeszkadzając prowadzącemu. Za to w czasie każdej przerwy zbierają się na korytarzu w mniejsze grupy i namiętnie dyskutują na temat nurtujących ich aktualnie zawodowych problemów. 

Okazało się, że konieczne jest specyficzne podejście do natury uczenia się, którego istotą jest to,  by proponowane działania wynikały z rzeczywistych problemów zawodowych i łączyły w sobie wiedzę i umiejętności zdobyte z różnych źródeł oraz tworzenie przestrzeni do spotkania zespołu uczenia się. 

Założenia action learning wynikają z przekonania, że:

Action learning wspiera procesy współpracy oraz proces dzielenie się wiedzą.  Uczestnicy, opierając się na własnych realnych problemach znajdują rozwiązania, budując w ten sposób poczucie wartości we własne siły i zasoby. Proces ten jest demokratyczny, angażuje wszystkich uczestników na równych prawach. Metoda nadaje się szczególnie: 

Podstawą pracy tą metodą jest dobrowolny stały zespół (5-6 osób), regularnie spotykający przez dłuższy okres czasu (minimum 6 spotkań). Ważne jest, by członkowie zespołu mieli różne doświadczenia, oraz by wszyscy zaakceptowali reguły działania zespołu. Zespół nie stanowi grupy wsparcia emocjonalnego jest grupą nastawioną na uczenie się. Każdy z członków grupy pracuje nad własnym wyzwaniem, problemem, możliwością.  Podstawową formą pracy zespołu jest zadawanie pytań.

Członkowie zespołu występują w trzech rolach:  facylitatora (doradca); właściciela „czasu antenowego” (prezentera) i uczestnika.  W zespole zawsze jedna osoba (stale lub przemiennie) pełni funkcję facylitatora. Jego zadaniem jest dopilnowanie, by podczas spotkania zespołu filozofia uczenia się w działaniu była prawidłowo rozumiana, a także by przestrzegany był podział czasu antenowego (20 minut dla każdego uczestnika).

Przy facylitacji niezbędna  jest: wiedza na temat dynamiki procesu grupowego, gotowość do słuchania i dialogu, umiejętność budowania zaangażowanie każdej osoby w grupie i wydobywania z niej potencjału, ukierunkowywanie uczestników na założony wcześniej cel, możliwość spojrzenia na daną kwestię z różnej perspektywy.

Bibliografia:

Weinstein-Fitzgerald K. (1999), Action learning, Warszawa

Materiał opracowano w ramach programu “Szkoła ucząca się”.

Autorka: Laura Piotrowska

Inne aktualności

Aktualności

09/08/2023
Prezentacja do warsztatów dla nauczycieli ,,Budując mosty”
Projekt „Młodzi Przedsiębiorczy. Program rozwoju kompetencji społecznych i obywatelskich w szkołach branżowych’’ korzysta z dofinansowania o wartości 110 187,00 EUR otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach Funduszy EOG....
czytaj więcej»
29/09/2022
Wyniki konkursu dziennikarskiego „Budujemy społeczeństwo otwarte”
Znamy już zwycięzców V edycji konkursu na projekt materiału dziennikarskiego pt. "Budujemy społeczeństwo otwarte", zorganizowanego w ramach programu „I am European: Historie i fakty o migracjach na XXI wiek” finansowanego...
czytaj więcej»
18/10/2021
Wielkanoc z CEO
Wiosna i odbywająca się w jej trakcie Wielkanoc, Dzień wody, Dzień lasów i dzień Ziemi to wspaniały moment na refleksję na temat środowiska naturalnego i naszego wpływu na nie. W...
czytaj więcej»

Zobacz inne obszary naszych działań

Spotkanie samokształceniowego wg koncepcji Dylana Williama

Scenariusz poniższego spotkania zespołu (np. przedmiotowego) jest dostosowany do potrzeb grupy ok. 10-12 nauczycieli. 

Zasady i przebieg

1. Przewodniczący spotkania. Odpowiednio wcześniej przed spotkaniem (np. pod koniec spotkania poprzedniego) wybieramy odpowiedzialnego za jego zorganizowanie i pilnowanie przebiegu. Funkcję przewodniczącego sprawuje się tylko przez jedno spotkanie.

2. Ćwiczenie wstępne (5 minut). Z użyciem stopera osoba prowadząca przydziela każdemu uczestnikowi czas na „wyrzucenie z siebie” skarg dotyczących wszystkiego, co przeszkadza jej w pracy. W niektórych szkołach, aby uniknąć rozpoczynania każdego spotkania na negatywną nutę zastępuje się „minutę narzekania” minutowym opowiadaniem o jednej pozytywnej rzeczy, która ostatnio spotkała uczestników spotkania.

3. Dzielenie się doświadczeniem (25 minut). Każdy nauczyciel w tej części spotkania daje krótkie sprawozdanie z tego, czego spróbował w praktyce i jak mu poszło. Nauczyciele odpowiadają na post-itach na dwa pytania:  Co sprzyjało realizacji tego zadania? Co utrudniało realizację tego zadania? Odpowiedzi umieszczamy wedle zasady: jeden czynnik – jeden post-it. Karteczki naklejamy na flipcharcie przedzielonym pionową linią, po jednej stronie to, co sprzyja, po drugiej to, co utrudnia; na skraju arkusza uczestnik umieszcza czynniki, które najsilniej oddziałują, im bliżej centrum umieszczona karteczka, tym oddziaływanie słabsze. Opisana metoda funkcjonuje jako pole siłowe lub identyfikacja przeszkód.

Po zebraniu odpowiedzi omawiamy je na forum zadając pytania: Co zrobić, żeby to, co sprzyjają naszym działaniom pojawiało się bardziej regularnie? Jak sobie radzić z najpoważniejszymi przeszkodami?

4. Nowe pomysły (20 minut). W ramach wprowadzania nowych koncepcji na każdym spotkaniu prezentowane są pomysły na ćwiczenia, wyświetlane filmy przedstawiające wybraną metodę, prowadzone dyskusje na temat fragmentu „zadanej” publikacji. Przy wprowadzeniu nowych metod można skorzystać  z opisanego wcześniej modelu mikrolekcji. 

Jeżeli zamierzamy wykorzystać mikronauczanie, to odpowiednio wcześniej przez zajęciami prosimy dwie, zawsze inne osoby o przygotowanie dla nas 10-12 minutowego fragmentu lekcji z użyciem omawianej metody. 

5. Planowanie działań (15 minut). Każdy uczestnik planuje, co chciałby osiągnąć przed następnym spotkaniem. Może to dotyczyć wypróbowania nowych pomysłów jak i utrwalenia w szkolnej praktyce wypróbowanych już technik. To dobry moment na zaplanowanie spaceru edukacyjnego lub obserwacji koleżeńskiej.

6. Podsumowanie (5 minut). Ostanie 5 minut to krótka dyskusja nad tym, czy udało się osiągnąć wyznaczone cele.

Opracowano w ramach programu “Szkoła ucząca się”.

Autorka: Laura Piotrowska

Inne aktualności

Aktualności

09/08/2023
Prezentacja do warsztatów dla nauczycieli ,,Budując mosty”
Projekt „Młodzi Przedsiębiorczy. Program rozwoju kompetencji społecznych i obywatelskich w szkołach branżowych’’ korzysta z dofinansowania o wartości 110 187,00 EUR otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach Funduszy EOG....
czytaj więcej»
29/09/2022
Wyniki konkursu dziennikarskiego „Budujemy społeczeństwo otwarte”
Znamy już zwycięzców V edycji konkursu na projekt materiału dziennikarskiego pt. "Budujemy społeczeństwo otwarte", zorganizowanego w ramach programu „I am European: Historie i fakty o migracjach na XXI wiek” finansowanego...
czytaj więcej»
18/10/2021
Wielkanoc z CEO
Wiosna i odbywająca się w jej trakcie Wielkanoc, Dzień wody, Dzień lasów i dzień Ziemi to wspaniały moment na refleksję na temat środowiska naturalnego i naszego wpływu na nie. W...
czytaj więcej»

Zobacz inne obszary naszych działań

Model IST czy Ja – My – Temat – Otoczenie

Model zaproponowany przez przez Ruth Cohn koncentruje się na umożliwieniu grupie wykonania zadania w sposób, który nie tylko pozwala na osiągnięcie sukcesu, ale również wzmacnia i rozwija zasoby wszystkich członków grupy, promuje szacunek do innych, wspólną odpowiedzialność, kreatywność i współpracę. 

Opiera się na współpracy grup i zespołów i może być wykorzystywany w jakiejkolwiek uczącej się lub pracującej grupie,  w szkołach, na uniwersytetach, w biznesie, w organizacjach politycznych i społecznych  oraz we wszelkiego rodzaju szkoleniach. 

Pomaga: 

Każdą grupę współdziałającą łączą 4 elementy:

Zadaniem osoby prowadzącej grupę (może to być lider, trener, przewodniczący spotkania itp.) jest zachowanie równowagi  między ZADANIEM – JA – MY  oraz zadbanie o OTOCZENIE. Wymaga od lidera uważności i współpracy grupy.  W każdym przypadku zadaniem lidera jest okazywać wobec JA szacunek, wspierać pozytywnie i ograniczać negatywne zachowania z uśmiechem, ale stanowczo. W kontekście MY zadaniem lidera jest pomoc grupie w radzeniu sobie z napięciami i relacjami aby upewnić się, że burzliwe uczucia grupy nie doprowadzają do ignorowania ZADANIA. Lider musi też upewnić się, że ZADANIE nie jest zbyt proste, zbyt trudne, niejasne lub nieodpowiednie i że wszyscy je rozumieją., a OTOCZENIE  zapewnia odpowiednie warunki. 

Wskazówki dla osoby prowadzącej grupę:

  1. Bądź reprezentantem samego siebie; mów „ja”, nie „my” lub „się” (np. sądzi się). Nie mów za innych ani za grupę. Pokaż, że bierzesz pełną odpowiedzialność za to, co mówisz. Nie chowaj się za grupą mówiąc: „grupa chce…” albo „my chcemy..” Formułuj swoje wypowiedzi w pierwszej osobie (np. „uważam” zamiast „uważamy” albo „uważa się”). 

  2. Unikaj pytań  atakujących, raczej komunikuj twój brak wiedzy i twoją niepewność.
    Pytania o informację są niezbędne. Ale często są sposobem na unikanie wyrażenia swojej opinii. („Czy naprawdę sądzisz, że … to najlepszy pomysł?”). Pytania są często sugestywne lub ponaglające. Twój własny bezpośredni komentarz może być bardziej inspirujący dla dalszej interakcji. Jeśli zadajesz pytanie, to powiedz, dlaczego je zadajesz i co to pytanie dla ciebie znaczy. Zadawaj pytania jako osoba, unikaj formy interview. 

  3. Nie używaj ogólników. „Niektórzy rodzice to katastrofa”. Powstrzymaj się od uogólnień. Uogólnienia zakłócają pracę grupy. Służą dyskusji jedynie wtedy, gdy są wykorzystane do zakończenia jednego tematu i przejścia do następnego. 

  4. Możliwie jak najdłużej powstrzymuj się od interpretowania innych. Zamiast tego mów o swoich osobistych odczuciach.

  5. W swoich komunikatach bądź autentyczny i selektywny. Bądź świadomy tego, co myślisz, co czujesz, i wybierz to, co powiesz i co zrobisz. Daj sobie kilka/kilkanaście sekund czasu przemyślenie tego co powiesz.

  6. Jeśli chcesz coś powiedzieć na temat zachowania lub charakterystyki innego członka grupy, powiedz również, co to dla ciebie znaczy, że on taki jest, jaki jest (tzn. jak ty go widzisz). Mów prosto do członków grupy: „Marysiu, nie zgadzam się z Tobą” a nie: „Nie zgadzam się z Marysią”.

  7. Nie mów o nieobecnych (kuratorach, ministrach, dyrektorach, itp.).

Opracowane w ramach programu “Szkoła ucząca się”. 

Autorka: Laura Piotrowska

Inne aktualności

Aktualności

09/08/2023
Prezentacja do warsztatów dla nauczycieli ,,Budując mosty”
Projekt „Młodzi Przedsiębiorczy. Program rozwoju kompetencji społecznych i obywatelskich w szkołach branżowych’’ korzysta z dofinansowania o wartości 110 187,00 EUR otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach Funduszy EOG....
czytaj więcej»
29/09/2022
Wyniki konkursu dziennikarskiego „Budujemy społeczeństwo otwarte”
Znamy już zwycięzców V edycji konkursu na projekt materiału dziennikarskiego pt. "Budujemy społeczeństwo otwarte", zorganizowanego w ramach programu „I am European: Historie i fakty o migracjach na XXI wiek” finansowanego...
czytaj więcej»
18/10/2021
Wielkanoc z CEO
Wiosna i odbywająca się w jej trakcie Wielkanoc, Dzień wody, Dzień lasów i dzień Ziemi to wspaniały moment na refleksję na temat środowiska naturalnego i naszego wpływu na nie. W...
czytaj więcej»

Zobacz inne obszary naszych działań

Spacer edukacyjny, czyli dzielmy się doświadczeniem

Spacer edukacyjny (ang. Learning Walk) to strategia dzielenia się doświadczeniem przez nauczycieli oraz upowszechniania dobrych praktyk, która polega na tym, że w określonych dniach, podczas trwania zajęć, wybrana i przygotowana grupa nauczycieli i innych pracowników dydaktycznych wędruje po swojej szkole, odwiedzając wybranych nauczycieli pracujących aktualnie z klasami. 

Seria takich spacerów przeprowadzana jest co pewien  czas, na przykład raz na miesiąc bądź co dwa miesiące. Odwiedziny trwają zwykle nie więcej niż 10 minut i nie mniej niż 4 minuty.

Goście przyglądają się pracy uczniów i różnym klasowym artefaktom, rozmawiają z uczniami oraz mogą zadać pytania nauczycielowi. Po wyjściu z klasy członkowie grupy mają kilka minut na wykonywanie szybkich notatek z obserwacji.

Cele spaceru edukacyjnego

Celem spaceru jest obserwacja, jak uczniowie się uczą i jak nauczyciele ich nauczają. Uczestnicy spacerów starają się też uwzględnić różne aspekty środowiska edukacyjnego, takie jak organizacja przestrzeni, wystrój pomieszczenia, klimat społeczny – w tym wzajemne relacje uczniów oraz uczniów i nauczyciela.

Strategia ta służy wyłącznie identyfikowaniu efektywnych praktyk i metod, które obserwatorzy bądź inni nauczyciele z danej szkoły mogliby wdrożyć w swoich klasach, upowszechnianiu informacji o nich i dokonywaniu refleksji nad ich miejscem w procesie uczenia/nauczania się.

Spacerowiczom nie wolno krytykować!

Można dla ułatwienia, sformułować listę obszarów (np. program, lekcja, uczniowie, praca) i elementów do obserwacji i porządkowanie w trakcie spaceru edukacyjnego (np. w obszarze PROGRAM obserwuje się: komunikowanie celów zajęć uczniom w sposób skuteczny, precyzyjny i jasny; zgodność celów ze standardami właściwymi dla danej grupy wiekowej; dominujący rodzaj operacji umysłowych ćwiczonych w klasie. W obszarze LEKCJA obserwuje się metody i  techniki wykorzystywane w procesie uczenia się oraz np. sposób angażowania uczniów w ocenianie).

Po zakończeniu spaceru uczestnicy podsumowują swoje obserwacje i porządkują wrażenia, wykonując rzeczowe notatki. Są one następnie udostępniane w specjalnej bazie, dostępnej dla personelu pedagogicznego. Każdy zainteresowany może zapoznać się z zamieszczonymi tam spostrzeżeniami, uzupełnionymi o wyniki badań, przeprowadzonych w szkole i dotyczących kluczowych aspektów uczenia się uczniów.

Obejrzyj film o spacerze edukacyjnym:

Materiał opracowany w ramach programu “Szkoła ucząca się”.

Inne aktualności

Aktualności

09/08/2023
Prezentacja do warsztatów dla nauczycieli ,,Budując mosty”
Projekt „Młodzi Przedsiębiorczy. Program rozwoju kompetencji społecznych i obywatelskich w szkołach branżowych’’ korzysta z dofinansowania o wartości 110 187,00 EUR otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach Funduszy EOG....
czytaj więcej»
29/09/2022
Wyniki konkursu dziennikarskiego „Budujemy społeczeństwo otwarte”
Znamy już zwycięzców V edycji konkursu na projekt materiału dziennikarskiego pt. "Budujemy społeczeństwo otwarte", zorganizowanego w ramach programu „I am European: Historie i fakty o migracjach na XXI wiek” finansowanego...
czytaj więcej»
18/10/2021
Wielkanoc z CEO
Wiosna i odbywająca się w jej trakcie Wielkanoc, Dzień wody, Dzień lasów i dzień Ziemi to wspaniały moment na refleksję na temat środowiska naturalnego i naszego wpływu na nie. W...
czytaj więcej»

Zobacz inne obszary naszych działań